درهم شكسته به حريمش وارد شود و باطلى كه ممكن است از بيرون به سراغ آن بيايد همان دست‌درازى تحريف‌گران است . اما « دربر داشتن احكام ضد و نقيض و اخبار ناهماهنگ » باطلى است كه از درون سربر مىآورد و خداوند آن را نيز از حريم قرآن دور ساخته مىفرمايد : « وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً ؛ « 1 » اگر [ قرآن ] از سوى غير خدا بود اختلاف فراوانى در آن مىيافتند . » از اين‌جاست كه همهء مفسران مىگويند : آيهء « نفى باطل » يكى از صريحترين آياتى است كه بر نفى احتمال تحريف قرآن دلالت دارد ، پس دست هيچ تحريفگرى بدان نمىرسد . 6 . قرآن معيار سنجش روايات يكى ديگر از دلايلى كه شبههء تحريف را مردود مىسازد ، مسألهء عرضه داشتن احاديث بر كتاب خداست كه هرچه موافق كتاب بود راست و آن‌چه مخالف بود دروغ است . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « نشانگر هر حقّى ، حقيقتى است و نشانگر هر سخن راست و درستى ، نورى . پس آن‌چه موافق كتاب خداست بگيريد و آن‌چه با كتاب خدا مخالف است رها كنيد . » « 2 » اين امر با احتمال تحريف در كتاب خدا ، هيچ‌گونه سازگارى ندارد كه باتوجه به دو جهت ، مسأله به خوبى روشن مىشود : الف ) چيزىكه اشياى ديگر را با آن مىسنجند بايد خودش امرى قطعى و مسلم باشد ، چون معيار سنجش و امتيازبخش بين حق و باطل است و معنا ندارد

--> ( 1 ) . نساء ( 4 ) آيه 82 . ( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 9 : إنّ على كلّ حقّ حقيقة و على كلّ صواب نورا ، فما وافق كتاب اللّه فخذوه و ما خالف كتاب اللّه فدعوه .